Botanical Gardens Singapore

Op1 mei zijn Bart en ik naar de Botanical Gardens geweest. Ik was hier al eerder wezen wandelen, toen het heel rustig was. Nu was het een nationale vrije dag, dus heel druk.

In de tuin heb je veel verschillende delen. Erg leuk is het Evolution pad, waarbij ze een reisje vanuit de oertijd naar het heden maken qua planten groei.

Er is een orchideen tuin (entree) die de moeite waard is om te zien.

Ook kan je een soort junglepad lopen.

Hele families strijken neer op het gras onder de bomen en nemen speelgoed en picknick mee.

In he midden van het park, laag gelegen in een soort podium waar regelmatig optredens worden gehouden, iedereen kan dan rond om op het gras op de heuvels eroheen zitten.

Er is een shop en eetgedeelte, en verder op in het park zelfs een frietkot, rook erg verleidelijk, maar aangezien het zo warm was zijn we in een airconditioned restaurantje gaan zitten waar we een lekkere fles wijn + maaltijd hebben weggewerkt.

En ik wou er dus foto's tussen zetten maar die krijg ik nog even niet van het kaartje af. Wachten op Bart dus...Ondertussen kan je de foto's in de aparte fotoserie zien dus...

Je verplaatsen in Singapore

Singapore is niet zo groot. Binnen een uur kan je vanaf ons huis met de taxi wel in elke uithoek zijn.

Willen we in de buurt een hapje eten, of even naar de kust dan gaan we lopend. Dat is niet geheel zonder gevaar want een nette rechte stoep bestaat hier in deze regio niet. Elk huis heeft een oprit dus daar houdt de stoep even op. Verder staan bomen vaak minden in de stoep geplant. Of de stoep er omheen gelegd. Verder sta je om de vijf meter op een deksel, al dan niet met veel lawaai gepaard gaand. Dus probeer je te voorkomen om daar op terecht te komen. Met kleine kinderen is het ook levens gevaarlijk want het regenwater afvoer systeem is ook wel speciaal: Hele diepe goten. Op sommige plaatsen met een hek er langs en op sommige veel diepere plaatsen zonder bescherming. Het systeem ziet er overdreven uit (soms wel een meter diep) maar tijdens een flinke stortbui merk je dat het echt wel nodig is. Als jevan huis weg gaat is het wel handig een opvouwbaar pluutje mee te nemen, want je weet hier nooit of en waarneer het gaat regenen. Een europese regenjas is veel te warm.

Naar het station is twaalf minuten lopen, als je nog allerlei andere dingen gaat doen pak je daar dus de bus voor. Ondertussen weten we een beetje welke bussen naar het station gaan vanaf de grotere weg en ook vanaf de achterkant van het complex. Ook naar de supermarkt pakken we de bus. Veel welgestelde mensen laten zich dan met een taxi terug brengen. Wij pakken toch ook de bus weer terug. Op zich goed te doen hoor, alleen die airco is af en toe wel erg koud afgesteld! De enige reden om hier een vestje te hebben is voor de bus/trein/winkels waar de airco aan staat. Het betaal systeem is net zo als nu net in Nederland is ingesteld en dat bevalt prima.

Als een van ons alleen naar de winkel gaat kan die ook op de fiets (we hebben er nog maar eentje). Vang je lekker een windje, beetje glooiend. Alleen terug omhoog de heuvel op is wat lastig (het heet hier niet voorniets Parbury Hill). Fietsen doe je op de weg (gaat hier redelijk goed) of op de stoep, wat algemeen geaccepteerd wordt. Een licht op de fiets is niet verplicht, helm gelukkig ook niet. Net als in Australie zien de fietsen er hier te klein uit in verhouding tot de persoon. Affij, we zijn van plan er nog een tweede bij te kopen maar dat is er nog niet van gekomen. Dan kunen we samen van park naar park fietsen via 'parkconectors'. Fietspaden die kleine en grotere parken met elkaar zouden moeten verbinden. Helaas werkt t niet overal zo makkelijk als t lijkt. Bart heeft trouwens al meerdere keren geprobeerd op de fiets op t werk t komen maar dat lukt ook nog niet zo. Het is minder dan 15 km dus zou op zich best een goede optie zijn. Behalve dat je helemaal bezweet aankomt natuurlijk.

Als we een uitstapje maken, bijvoorbeeld naar Bukit Timah Park voor een flike wandeling nemen we meestal eerst de taxi. We lopen naar beneden, naar de doorgaande weg, gaan op de hoek staan en meestal heb je binnen een paar minuten een taxi. Soms duurt t iets langer. Maar langer dan 10 minuten eigenlijk nooit. Als t heel hard regent reserveren we er eentje via de website en die komt ons dan op t complex ophalen. De kosten zijn echt belachelijk laag vergeleken met Nederland. Hilvarenbeek Station Tilburg kost je tussen de 25 en 30 euro. HIer met de taxi zo'n zelfde afstand (of tijd) is ongeveer 15 dollar. Wat dan ongeveer 8 euro is. Je pakt het hier dus veel makkelijker.

Gaan we naar het 'centrum' of bezienswaardigheid dan pakken we meestal de trein. Dit is een ondergronds netwerk die aan de buitenkant van de stad wel bovengronds rijdt. Je hoeft niet op de klok te kijken waarneer die gaat. Gewoon altijd. buiten de spits maximaal vijf minuten wachten... Er zijn vier gekleurde lijnen en als je de eindpunten aan elke kant leert dan weet je ook aan welke kant van het station je weer in de trein moet stappen. Wij wonen aan de groene lijn die ook naar het vliegveld gaat. Twee haltes maar, en ja we zien ze vliegen en horen ze helaas ook. Tijdens het bezichten van het huis was het hier zoooo rustig...

De mensen zijn tijdens het instappen in bus en trein heel beleefd. Nog niet zo erg als in Engeland waar ze super netjes in de rij blijven staan, maar gewoon prettig netjes zeg maar. In de trein sta je soms erg dicht op elkaar. Aziaten lijken daar geen enkel probleem mee te hebben.

Een eigen auto hebben is hier ook een verhaal apart. Naast de vrij forse aanschaf prijs moet je een COE kopen (Certificate of Entitlement). Dit is een belasting die je betaald om tien jaar in die auto te mogen rond rijden. De prijs is afhankelijk van vraag en aanbod op dat moment! Maar is altijd heel fors. Enige tijd terug was het ruim 60.000 Singapore dollar: Meer dan 33.000 euro dus. Daarnaast blijf je ook jaarlijkse belasting betalen. Je snapt nu waarom zoveel mensen de taxi nemen.... Oh, als de maid even geen werk meer heeft wordt ze naar de auto gestuurd om die te gaan wassen. Ik heb nog nooit een vieze auto gezien hier.

Verder kan je natuurlijk vanuit hier heel makkelijk met het vliegtuig alle kanten op. Heel leuk, maar ze vliegen wel allemaal voor onze neus langs. Als de wind gunstig staat is dat ook wel leuk om te zien. Maar het zijn wel heel veel landingen/stijgingen voor zo'n klein land. Tot nu toe hebben wij behalve van en naar Nederland een vliegtuig naar Vietnam (budget terminal) en naar Indonesie (Lombok) gehad. Dit jaar zullen we daar nog wel wat aan toe gaan voegen. Wat je dan hier weer kan lezen!

Lombok, Indonesia

Foto's zijn toegevoegd! Eind oktober zijn Bart en ik een paar dagen naar Lombok, Indonesia geweest. lombok ligt naast Bali en is een soort minder toeristisch broertje van Bali. We vliegen met Silkair naar het nieuwe vliegveld van Lombok. Dit houd in dat we in plaats van binnen een half uur bijna ander half uur met een taxi moeten reizen over een nieuwe weg, die natuurlijk nog niet klaar is. Eerste indruk: donker! En je hoort om de zoveel km gezang (nou ja) uit een moskee. Ook ruik je allerlei luchtjes, want in tegenstelling tot Singapore heeft de taxi hier gewoon de ramen open ipv de airco op freezing. We komen op het resort aan, "is that you, Sandra"? Ze zijn al ongerust, t is ondertussen ook al acht uur geweest. We hebben een leuk huisje met reuze gekko (Tokeh), helaas niet op de foto kunnen krijgen. We eten op t resort en ie blijkt een goede, verse keuken te hebben. Resort..., nou ja, 14 huisjes in totaal. Vrijdag lekker luieren. We kunnen vanaf het strand gaan snorkelen. Maar dat is niet makkelijk als t laag water is. Hoe kom je toch over dat koraal heen. Uiteindelijk vinden we een manier en dan blijkt dat je op nog geen 15 meter van t strand allemaal mooie vissen ziet. Iets dieper ook onaangetast koraal. De komende dagen gaan we elke dag een paar keer snorkelen. En daar verbrand je dus van op je rug... Op zaterdag maken we een tpur met privechauffeur over het noorden van Lombok. Eerst langs de kust, zicht op de be roemde Gilli Islands ( duiken/snorkelen). Dan stoppen we op een lokale markt. Ongelooflijk wat een zooitje. Zou in Nederland direct gesloten worden... We waren al iets gewend van Vietnam maar hier wil je niet graag kopen. De route gaat naar een van de grootste en mooiste waterfalls van Lombok, Sendang Gile Waterfall. Klein stukje lopen (trapjes af) en dan zie je inderdaad mooie watervallen, maar wat een zooitje maken de mensen ervan. Overal troep, om triest van te worden. Terug bij de auto gaan we lunchen op een terrasje met uitzicht op de hhogste berg van Lombok, Mount Rinjani. Helaas begrijpen ze het verkeerd en deel ik mijn nasi goreng chicken met Bart, ach we zijn geen grote eters. Hierna rijden we naar een traditional village, Senaru. We mogen wel foto's nemen maar voelen ons daar niet echt bij op ons gemak. Mooi om te zien maar wat kaal en primitief. Onze gids verteld dat veel mensen ook geen grote wensen hebben. Men werkt dus niet hard om allerlei extra's te kunnen kopen. Toch hebben veel hutjes wel een schotelantenne. Werkritme is natuurlijk heel anders, ook al door de warmte. Maar bijvoorbeeld de boeren op de rijstvelden werken anderhalve maand en hebben dan anderhalve maand niets te doen, en doen dus ook niets...Heeft natuurlijk ook wel iets relaxt. Op de terugweg (helaas zelfde route, blijkt later niet zo te horen) kijken we bij een oude moskee, Wetu Telu Mosque. Mooi, wordt nog maar 1 x per jaar gebruikt voor een feest. We rijden terug naar her resort. Overal langs de weg kan je eten en andere dingen kopen, geen idee wat ze in die kleine tentje allemaal verkopen. De flessen olie zijn voor in de brommers, gewoon met een trechter. Naast elk hutje zie je wel een koe aan een ketting staan, en wat maken die mensen toch overal een zooitje van. Vuil, plastic, afval allemaal rond je huis, in de straat, snap je gewoon niet. op t resort weer lekker eten, wat we de zondag en maandag ook nog doen. We hebben maandag middag zo'n beetje heel de kaart gehad. Maandag smaakte de lunch iets minder en 's avonds in t vliegtuig voelen we ons allebei niet zo lekker. Gevalletje foodpoissening of misschien dat de ijsblokjes toch van kraanwater waren gemaakt? Verder kom ik thuis met een abces en oedeem rond de enkels en Bart heeft behoorlijk last van zijn darmen. Maar overal hebben we een heerlijk relaxte vakantie samen gehad. Een aantal foto's volgen spoedig.

Ho Chi Minh City

In augustus zijn Bart en ik naar Vietnam gereisd, voor een weekendje. Toch handig he, als je al aan die kant van de wereld bent. Ongeveer anderhalf uur vliegen maar natuurlijk moet je weer lang van te voren op het vliegveld zijn...

Vrijdagochtend vroeg vlogen we met Tiger airways. Zeg maar net zoiets als Easy Jet of Rian Air. Ach, voor een korte vlucht is het te doen. Aangekomen in Ho Chi Minh City (het vroegere Saigon) namen we een taxi naar ons hotel. Dat was een ervaring opzich! Overal brommers, voor, naast en achter je. En iedereen toeteren, maakt niet uit of er wel of niet iets in de weg staat. Ze rijden rechts in Viëtnam maar zoals een gids later nog zei: In sommige landen rijden ze links, in sommigen rechts, en hier doen we het allebei. Ook nog wat fietsers ertussen, levensgevaarlijk. Toch heb ik geen ongelukken gezien. In het jaar dat het helmpje voor op de moto/brommer verplicht werd waren er wel veel meer ongelukken dan voor heen: he, we hebben een helm op dus zijn we veilig.

Nadat we onze rugzak in het hotel hadden afgegeven hebben we een rondje door het centrum gelopen. Oversteken moet je wel lef voor hebben, maar het went snel. In Ho Chi Minh City staan nog een aantal oudere gebouwen uit de Franse periode. Daar zijn we langs gelopen en in geweest. Daarna naar het museum waarin we het één en 't ander over de geschiedenis hebben gezien en gelezen. Lopend terug naar het hotel. Overal op de stoep komen kleine plastic stoeltjes tevoorschijn, en dan kan je blijkbaar ergens eten bestellen. Ook zitten er vrouwen met een draagbare bbq waarmee ze ergens op de stoep gaan zitten en wafels of cakejes bakken. Over stoep gesproken...ik heb er geeneen gezien die heel was. Overal gaten, oneffenheden, obstakels. Of een vrouw die tijdens het bedelen haar broek naar beneden trekt en de boel laat lopen. En toch nog je hand ophouden. Verder zie je overal elektriciteitskabels hangen. Ongelooflijk hoe dat er uit ziet.

Bij een toeristenbureau hebben we een dagtocht naar de Mekong Delta geboekt voor de volgende dag. En ook meteen een viëtnameese kookcursus voor de zondagochtend. Idee van Bart, in elk land waar we komen minimaal één kookles volgen. En ook overal een plaatselijk biertje proberen. 'Saigon' smaakte best hoor. Op naar het hotel. Dat was prima. Na een opfrisbeurt op zoek naar iets te eten. Dat lukt ons altlijd wel. Aan één kant van het restaurant zit en soort straat waarin allemaal minikeukentjes te vinden zijn. Afhankelijk van wat je besteld wordt het bij de juiste persoon klaar gemaakt. Dat gebeurde de volgende dag ook maar dan zaten de 'koks' allemaal midden in het restaurant met hun keukentje.Het eten was prima. Vietnamese loempias smaken echter heel anders dan in Nederland. Ze zijn veel zwaarder en vullen meer. Waarschijnlijk door de aardappel die erin gaat.

Zaterdagochtend worden we opgehaald voor de dagtocht. Eerst met een bus zo'n anderhalf uur (i.p.v.het half uurtje uit de folder) naar een plaats aan de Mekong Delta. zo'n snelweg is ook aardig. De bus reed regelmatig heel langzaam, geen file maar een hobbel in de weg, haha. Bij de delta aangekomen stappen we in een boot. Na een vaartocht moeten we overstappen in een kleinere boot. We stappen uit bij een toeristische plek waar ze bijen houden en dingen maken van kokusnoten. Hier krijgen we ook fruit te proeven. Ananas, dragonfruit, ramboetan, jackfruit en een soort melige peer (bah). Bart dacht dat dit de lunch was maar gelukkig volgt een echte lunch na een ritje met paard en wagen en een soort gondeltripje. Helaas voor Bart bestond de lunch ook uit vis en fruit... Ook al was het erg toeristisch, toch de moeite waard. Als was het alleen maar omdat je niet meer in de hectische stad zat.

Teruggekomen in het hotel nemen we thee en de gratis High tea van het hotel in ontvangst. Zo dat was boven verwachting. Allerlei zoete en hartige hapjes. Daarna weer lekker uit eten.

Zondagochtend worden we door een taxi opgehaald door een vrouw met haar zoontje en een chauffeur. Ze heeft opdracht om ons de markt te laten zien. Helaas (voor haar vooral) loopt ze vooral achter het verwende ventje aan te rennen. Het lijkt wat op een wetmarket, en die kennen we al van Singapore. Veel uitleg geeft ze verder niet en we zijn er al aan gewend dat ze vragen beantwoorden vaak niet echt kunnen. Of dat nu aan hun engels ligt of aan de inzet, geen idee). Na de markt worden we afgezet in een oud rommelig steegje, zoiets waar je je kind echt niet in wilt laten lopen. Maar aan het eind van het straatje zit dan de kookschool waar men druk bezig is met allerlei hapjes te maken voor het offerfeest. Het schijnt één of andere dag te zijn waarop iedereen naar een Pagode gaat. Dat stond voor ons voor 's middags ook op het programma maar dat kunnen we nu dus wel vergeten. Gelukkig hebben we er meerdere gezien tijdens het rondrijden. Het koken was leuk, ondanks het menu (weer vis en fruit, arme Bart). We hadden privé les en zijn beiden geslaagd voor de test. Diploma is te zien in Singapore.

's Middags moesten we plotseling wat eerder vertrekken want we hadden per ongeluk de verkeerde tijd ingevuld (of tiger airways heeft dat gedaan). Maar we hadden eigenlijk al weer zoveel gezien dat dat prima was. Het vliegtuig vertrok te laat en ik kon de leuning van de stoel niet gebruiken (daar prikte van alles doorheen). Na aankomst in Singapore een taxi gepakt en dan ben je binnen een kwartiertje thuis voor nog geen 7 euro. Handig. Ik zet de foto's ook nog op de site, maar dat moet apart geloof ik.

The maid. (huishoudelijke hulp)

Heel normaal hier dat je hulp in huis neemt. Sterker nog, we hebben er een apart kamertje voor... Nou, die gebruiken we dus zelf als opberghok. In een boek voor expats las ik dat men aan zo'n maid zo'n 500 SD behoort te betalen. Plus nog zo'n bedrag aan de regering voor ziektekosten verzekering e.d. En dan te bedenken dat de huur hier 2500 SD is... In de kranten lees ik vol verbijstering brieven van voornamelijk boze chinese vrouwelijke "maideigenaren". Er wordt gesproken over wel of niet een vrije dag voor de maid.... 1 x per maand is toch genoeg want anders hebben ze te veel tijd om geld uit te geven. Oh ja, zondag 3 uur vrij om naar de kerk te gaan. Bellen alleen als ze toch staan te wachten bij de school van de kinderen. En dan die eigenaren... Echt waar, de buurman trekt voor de deur zijn schoenen uit (tot zover is het nog normaal, doen wij ook) en dan komt de maid naar buiten om ze op het rekje te zetten. Nog erger, de buurjongen, jaar of 10, 11, hoeft alleenmaar in zijn schoenen te stappen die de maid voor hem open houdt, daarna strikt zij de veters. Bart heeft een paar dagen geleden een van de buren te keer horen gaan (telefonisch) tegen een maid die er blijkbaar van door was. Leuk, van die open ramen overal, je hoort alles, ruikt ook alles en dat is vaak wel lekker (behalve de vis van vandaag). Gelukkig zit er nergens een gezamenlijke muur. Oh ja, we hebben ook een aparte deur voor die maid, hoeft ze niet door onze kamer... Nou ja, misschien dat we hooguit iemand voor een paar uur per week zouden huren... En dan nog meer om iemand aan werk te helpen. Maar ja, wat moet ik hier dan doen? Naast zwemmen, winkelen en eten?

Rainforest

Nog maar een klein gedeelte van Singapore bevat origineel rainforest. Sommige stukjes die ooit kaal gemaakt zijn mogen wel weer terug groeien. Maar het kan zo'n 800 jaar duren voordat het terug is naar de oude staat.

Ik ben vorige week met Lorraine en Rik naar MacRitchie Park geweest. Daar ben ik al eerder geweest, en wou dit graag aan hen laten zien. Ondanks de vele trappetjes heeft Lorraine deze wandeling goed kunnen doen. Helaas regende het wel heel hard. Niet toen we in de taxi er naar toe reden natuurlijk... Onweer erbij, en echte stortregens. Gelukkig mochten we wel op de hangbrug. Het regende toen heel hard, maar het onweer was even over, dan mag je begrijpelijk niet op de stalen brug. Met zulke regens zie je helaas nauwelijks beesten, maar je krijgt wel een goede indruk van de rainforest.

Vandaag met Bart naar Bukit Timah Nature Reserve geweest. Bart was hier al met Louise en Simon geweest. Wij stapten met droog weer in de taxi. En ja hoor, bij het uitstappen regende en onweerde het. Het is een heel mooi park, vooral als je van het geasfalteerde pad af gaat. Vanwege de regen zag je nauwelijks fauna. Maar het was wel leuk om met je sandalen door de waterstroompjes te lopen die over het wandelpad liepen. Mooie grote statige bomen waar af en toe lianen aanhangen. En echt koud krijg je het ook niet. Onder een afdakje hebben we gelunched met brood en smeerkaas en toast met smeerworst.Je moet toch iets te eten uitzoeken dat niet bederft in de Singaporeze temperaturen. Op de terugweg met de bus in plaats van een taxi. En die had de airco weer eens op 'freezing' staan. Gelukkig hadden we allebei van te voren een droog shirtje aangetrokken.. Vanwege het vochtige weer heb ik van beide wandelingen geen foto's, helaas.

Bezigheden in Singapore

De belangrijkste bezigheden naast werk: shoppen, eten en shoppen en eten en.... Echt waar! Ik mis het shop-gen, dus wat blijft er over: eten! Lekker hoor. Je kan het zo duur of goedkoop maken als je zelf wilt. Rijst met kip en komkommer voor twee Singapore dollar(1,10 euro) als lunch en nog zo'n 60 euro cent voor een bllikje ananassap. Goed te doen.

Vanuit ons appartement zijn er verschillende eetplekken op loopafstand of op paar busstops weg.

Je zoekt een tafeltje en gaat zelf bij een stalletje je eten halen. De één kan dus chinees gaan halen terwijl de ander indiaas eet ofzo. Drinken koop je weer bij een ander stalletje, dus dat kan je niet gelijk met je eten bestellen. Kwaliteit is per stalletje verschillend, echt slecht hebben we nog niet mee gemaakt.

Natuurlijk kan je ook binnen in een restaurant gaan eten (neem een vestje mee, airconditioning) en dan lopen de prijzen al snel op. Op alcohol moet je veel belasting betalen dus dat is daar in verhouding erg duur.

Shoppen voor boodschappen is onder te verdelen in drie gradaties: de wetmarket voor verse groente en vlees en vis en dergelijke. Goedkoop. Supermarkten 'Fair Price' die voor een redelijke prijs de dagelijkse benodigdheden verkopen. En de Coldstorage, te vergelijken met onze supermarkten, en waar je van alles kan krijgen, ook dingen uit Europa (pitjeskaas bijvoorbeeld). Dit is de duurste categorie.

Schoenen zijn heel erg goedkoop. Andere dingen zijn soms goedkoper, soms duurder of net zo duur. Heb ik nog niet zo'n reglemaat in gezien. Er is een grote Sale, die begint eind april of zo en duurt tot eind juni. En dan wordt alles afgeprijsd. handig.

Ze verkopen ontzettend veel hemdjes/blousjes zonder mouwen. Toch loopt bijna niemand met blote schouders. Dat is ook niet echt handig met de metro/bus/winkels/restaurants waar de airco op 'freezing' staat. En ook vanwege de geloven hier misschien. Doorkijkblousjes hebben ze dan weer minder moeite mee, lijkt het wel.

Over 'freezing' gesproken. In de National Geographic shop staat een koelcel waar je in mag om te voelen wat kou is. ha ha, die staat op -3,5 graden...

Voor luxe shoppen ga je naar Orchard road. Daar zit Armani (2 of 3 x), Louis Vuiton en dat soort zaken, geinig om te zien maar ik ga er niet binnen hoor...

De winkels blijven ook tot zo'n 9 a 10 uur 's avonds open, dat is wel weer handig. En als je het buiten te warm vind hoef je ook helemaal niet buiten te komen. Je kan in de winkelcentra en onder de grond via verbindingen uren lang winkelen zonder buitenlucht te zien hoor.

Wonen in Nederland én Singapore

Voor diegene die willen weten wat ik mee maak, en dan vooral in Singapore, zal ik regelmatig een foto en/of verhaal op deze site zetten. Ik ben vandaag net weer thuis gekomen, ben twee weken in Singapore geweest. Dit was vooral om meubels e.d. te kopen en vijf dagen in huis te zitten wachten tot het arriveerde... Maar nu hebben we de basis en kunnen Louise en Lorraine ook komen logeren.

Was vandaag weer behoorlijk misselijk in het vliegthuis dus daar moet ik toch eens iets op gaan verzinnen, tips zijn welkom.