Singapore is niet zo groot. Binnen een uur kan je vanaf ons huis met de taxi wel in elke uithoek zijn.

Willen we in de buurt een hapje eten, of even naar de kust dan gaan we lopend. Dat is niet geheel zonder gevaar want een nette rechte stoep bestaat hier in deze regio niet. Elk huis heeft een oprit dus daar houdt de stoep even op. Verder staan bomen vaak minden in de stoep geplant. Of de stoep er omheen gelegd. Verder sta je om de vijf meter op een deksel, al dan niet met veel lawaai gepaard gaand. Dus probeer je te voorkomen om daar op terecht te komen. Met kleine kinderen is het ook levens gevaarlijk want het regenwater afvoer systeem is ook wel speciaal: Hele diepe goten. Op sommige plaatsen met een hek er langs en op sommige veel diepere plaatsen zonder bescherming. Het systeem ziet er overdreven uit (soms wel een meter diep) maar tijdens een flinke stortbui merk je dat het echt wel nodig is. Als jevan huis weg gaat is het wel handig een opvouwbaar pluutje mee te nemen, want je weet hier nooit of en waarneer het gaat regenen. Een europese regenjas is veel te warm.

Naar het station is twaalf minuten lopen, als je nog allerlei andere dingen gaat doen pak je daar dus de bus voor. Ondertussen weten we een beetje welke bussen naar het station gaan vanaf de grotere weg en ook vanaf de achterkant van het complex. Ook naar de supermarkt pakken we de bus. Veel welgestelde mensen laten zich dan met een taxi terug brengen. Wij pakken toch ook de bus weer terug. Op zich goed te doen hoor, alleen die airco is af en toe wel erg koud afgesteld! De enige reden om hier een vestje te hebben is voor de bus/trein/winkels waar de airco aan staat. Het betaal systeem is net zo als nu net in Nederland is ingesteld en dat bevalt prima.

Als een van ons alleen naar de winkel gaat kan die ook op de fiets (we hebben er nog maar eentje). Vang je lekker een windje, beetje glooiend. Alleen terug omhoog de heuvel op is wat lastig (het heet hier niet voorniets Parbury Hill). Fietsen doe je op de weg (gaat hier redelijk goed) of op de stoep, wat algemeen geaccepteerd wordt. Een licht op de fiets is niet verplicht, helm gelukkig ook niet. Net als in Australie zien de fietsen er hier te klein uit in verhouding tot de persoon. Affij, we zijn van plan er nog een tweede bij te kopen maar dat is er nog niet van gekomen. Dan kunen we samen van park naar park fietsen via 'parkconectors'. Fietspaden die kleine en grotere parken met elkaar zouden moeten verbinden. Helaas werkt t niet overal zo makkelijk als t lijkt. Bart heeft trouwens al meerdere keren geprobeerd op de fiets op t werk t komen maar dat lukt ook nog niet zo. Het is minder dan 15 km dus zou op zich best een goede optie zijn. Behalve dat je helemaal bezweet aankomt natuurlijk.

Als we een uitstapje maken, bijvoorbeeld naar Bukit Timah Park voor een flike wandeling nemen we meestal eerst de taxi. We lopen naar beneden, naar de doorgaande weg, gaan op de hoek staan en meestal heb je binnen een paar minuten een taxi. Soms duurt t iets langer. Maar langer dan 10 minuten eigenlijk nooit. Als t heel hard regent reserveren we er eentje via de website en die komt ons dan op t complex ophalen. De kosten zijn echt belachelijk laag vergeleken met Nederland. Hilvarenbeek Station Tilburg kost je tussen de 25 en 30 euro. HIer met de taxi zo'n zelfde afstand (of tijd) is ongeveer 15 dollar. Wat dan ongeveer 8 euro is. Je pakt het hier dus veel makkelijker.

Gaan we naar het 'centrum' of bezienswaardigheid dan pakken we meestal de trein. Dit is een ondergronds netwerk die aan de buitenkant van de stad wel bovengronds rijdt. Je hoeft niet op de klok te kijken waarneer die gaat. Gewoon altijd. buiten de spits maximaal vijf minuten wachten... Er zijn vier gekleurde lijnen en als je de eindpunten aan elke kant leert dan weet je ook aan welke kant van het station je weer in de trein moet stappen. Wij wonen aan de groene lijn die ook naar het vliegveld gaat. Twee haltes maar, en ja we zien ze vliegen en horen ze helaas ook. Tijdens het bezichten van het huis was het hier zoooo rustig...

De mensen zijn tijdens het instappen in bus en trein heel beleefd. Nog niet zo erg als in Engeland waar ze super netjes in de rij blijven staan, maar gewoon prettig netjes zeg maar. In de trein sta je soms erg dicht op elkaar. Aziaten lijken daar geen enkel probleem mee te hebben.

Een eigen auto hebben is hier ook een verhaal apart. Naast de vrij forse aanschaf prijs moet je een COE kopen (Certificate of Entitlement). Dit is een belasting die je betaald om tien jaar in die auto te mogen rond rijden. De prijs is afhankelijk van vraag en aanbod op dat moment! Maar is altijd heel fors. Enige tijd terug was het ruim 60.000 Singapore dollar: Meer dan 33.000 euro dus. Daarnaast blijf je ook jaarlijkse belasting betalen. Je snapt nu waarom zoveel mensen de taxi nemen.... Oh, als de maid even geen werk meer heeft wordt ze naar de auto gestuurd om die te gaan wassen. Ik heb nog nooit een vieze auto gezien hier.

Verder kan je natuurlijk vanuit hier heel makkelijk met het vliegtuig alle kanten op. Heel leuk, maar ze vliegen wel allemaal voor onze neus langs. Als de wind gunstig staat is dat ook wel leuk om te zien. Maar het zijn wel heel veel landingen/stijgingen voor zo'n klein land. Tot nu toe hebben wij behalve van en naar Nederland een vliegtuig naar Vietnam (budget terminal) en naar Indonesie (Lombok) gehad. Dit jaar zullen we daar nog wel wat aan toe gaan voegen. Wat je dan hier weer kan lezen!